وقتی استرس را تجربه میکنیم، غده هیپوفیز به اندازه نخود در مغز به غدد فوق کلیوی که در بالای کلیهها قرار دارند سیگنال میدهد و آنها را وادار میکند تا کورتیزول ترشح کرده و به جریان خون ما برسانند. بدن ما زمانی که با یک چالش روانی یا فیزیکی، واقعی یا خیالی مواجه میشویم، این ماده شیمیایی را آزاد میکند. هنگامی که با یک تهدید ملموس مواجه میشویم، مانند برخورد با خرس در حال پیادهروی و در ادامه زمانی که خبر بدی دریافت میکنیم، کورتیزول ترشح میکنیم. هر چه ما یک رویداد را تهدیدکنندهتر تصور کنیم، معمولاً کورتیزول بیشتری تولید میکنیم.
کورتیزول تا حدی با صعود میزان گلوکز در خون به ما کمک میکند تا انرژی مورد نیاز برای مقابله با خطر یا فرار از آن را بسیج کنیم و در ادامه متابولیسم ما را تنظیم میکند. سطوح کورتزول ما در طول روز در نوسان است، زمانی که صبح از خواب بیدار میشویم، بالا میرود و زمانی که به شب خواب میرویم، پایین میآید.
وقتی کورتیزول بالا دارید چه اتفاقی میافتد؟
ما زمانی بهترین نحوه عملکرد را داریم که تعادل مناسبی از کورتیزول داشته باشیم. بدن ما هارمونیک است، اما استرس مزمن میتواند سطوح پایه کورتیزول ما را در طول زمان بیشتر شدن دهد و منجر به پیامدهای متعددی شود. سطوح بالای کورتیزول ممکن است سیستم ایمنی را تضعیف کند و از سوی دیگر سطح قند خون و فشار خون را بیشتر شدن دهد. علاوه بر این بین کورتیزول و خواب یک رابطه جدایی ناپذیر وجود دارد. ما باید سطح هورمون کورتیزول را کم شدن دهیم تا بتوانیم به طور مفصل استراحت کنیم. افرادی که کورتیزول بالایی دارند اغلب برای به خواب رفتن و در خواب ماندن مشکل دارند.
از سوی دیگر ببینید؛
الگوهای فکری که باعث ایجاد اضطراب و استرس میشوند
سیم کشی مجدد مغز مضطرب با نوروپلاستیسیتی
تقویت اعصاب سمپاتیک از طریق اصلاح سبک زندگی
برچسب:
نویسنده: فاطمه مقدم