علت اختلال انفجاری متناوب، علائم، عوارض و روش های جلوگیری

اختلال انفجاری متناوب شامل حملات مکرر و ناگهانی رفتارهای تکانشی، پرخاشگرانه، خشونت آمیز یا طغیان‌های کلامی خشمگینانه است. واکنش‌ها برای این وضعیت بسیار افراطی است. خشم جاده‌ای، آزار خانگی، پرتاب یا شکستن اشیاء یا سایر کج خلقی‌ها ممکن است از علائم اختلال انفجاری متناوب باشد. این فوران‌های انفجاری که به صورت متناوب رخ می‌دهند، باعث ناراحتی شدید می‌شوند. آن‌ها می‌توانند به روابط آسیب برسانند و در محل کار یا مدرسه مشکلاتی ایجاد کنند. آن‌ها علاوه بر این می‌توانند منجر به مشکلات قانونی شوند. اختلال انفجاری متناوب یک بیماری طولانی مدت است که می‌تواند سال‌ها ادامه یابد. اما شدت طغیان ممکن است با صعود سن افت یابد. درمان شامل گفتار درمانی و دارو برای کمک به فرد به منظور کنترل تکانه‌های تهاجمی مورد استفاده قرا می‌گیرد.

علل

اختلال انفجاری متناوب می‌تواند در دوران کودکی (بعد از 6 سالگی) یا در سال‌های نوجوانی ابتدا شود. این اختلال در بزرگسالان جوان‌تر بیشتر از افراد مسن‌تر شایع است. علت دقیق این اختلال مشخص نیست. ممکن است ناشی از محیط زندگی و رفتارهای آموخته شده، ژنتیک یا تفاوت در ساختار مغز باشد.

علائم

حملات تکانشی و طغیان‌های خشمگینانه به طور ناگهانی، بدون هشدار رخ می‌دهد. آن‌ها معمولاً کمتر از 30 دقیقه طول می‌کشند. این حملات ممکن است اغلب رخ دهند یا با فاصله چندهفته‌ای یا چندماهی تکرار شوند. طغیان‌های کلامی یا حملات فیزیکی کمتر شدید ممکن است در بین این زمان‌ها همچنان رخ دهد. ممکن است بیشتر اوقات تحریک پذیر، تکانشی، پرخاشگر یا عصبانی باشید. قبل از یک مبارزه تهاجمی، ممکن است موارد زیر را احساس کنید:

طغیان‌های کلامی و رفتاری می‌تواند شامل موارد زیر باشد:

ممکن است پس از طغیان احساس آرامش و خستگی کنید. بعداً ممکن است احساس گناه کنید، برای کارهایتان متأسف شوید یا خجالت بکشید. اگر رفتار خود را مشابه رفتارهای اختلال انفجاری متناوب تشخیص می‌دهید، با پزشک یا سایر متخصصان مراقبت‌های بهداشتی و روانی در مورد گزینه‌های درمانی صحبت کنید.

عوامل خطر

این عوامل خطر ابتلا به اختلال انفجاری متناوب را رشد می‌دهد:

عوارض

افراد مبتلا به اختلال انفجاری متناوب در معرض خطر بیشتری هستند:

جلوگیری

اگر اختلال انفجاری متناوب دارید، پیشگیری از کنترل شما خارج است، مگر اینکه از یک متخصص سلامت روان، درمان دریافت کنید. پس از آغاز درمان، برنامه را دنبال کنید و مهارت‌هایی را که یاد می‌گیرید تمرین کنید. در صورت تجویز دارو حتماً آن را مصرف کنید. از الکل یا مواد مخدر استفاده نکنید. در صورت توانایی، موقعیت‌هایی را که باعث ناراحتی شما می‌شود را ترک کنید یا از آن اجتناب کنید. علاوه بر این برای مدیریت بهتر وضعیت‌های استرس‌زا، برنامه‌ریزی کنید.

در ادامه ببینید؛

۵ راه برای مدیریت خشم به روشی سالم

شوهرم همیشه از من عصبانی است

راهکارهای کنترل خشم در خانواده با رعایت ۱۰ نکته